Zespół Pieśni i Tańca

Historia

Praca Zespołu

Działalność animacyjna

Działalność w środowisku

Działania marketingowe

Wyjazdy zagraniczne

 

Strona startowa

 
 
 
 
Działalność animacyjna "do wewnątrz" zespołu
 

Założenie zespołu nie jest trudne, największym problemem jest jego utrzymanie. W dzisiejszych czasach - w dobie komputerów, telewizji i video przyciągnięcie młodzieży do jakiejkolwiek amatorskiej działalności artystycznej stanowi nie lada wyzwanie. Tym bardziej, że obecne warunki ekonomiczne zmuszają placówki oświatowe do szukania oszczędności i członkowie zespołu zmuszeni są do pokrywania większości kosztów wyjazdów zagranicznych i rewizyt.
Wiele pracy, trudu i własnego prywatnego czasu pochłania praca z zespołem amatorskim. Trzeba bardzo się starać, aby młodzież skłonić do ciężkiego fizycznego wysiłku i jeszcze przekonać ją, że to sprawia jej zadowolenie i satysfakcję. Nauczyć młodzież, aby cieszyła się z każdego, nawet najmniejszego sukcesu. Uczyć jej - nie tylko brania, ale przede wszystkim dawania i czerpania z tego radości.

 


Co obecnie przyciąga młodzież do zespołu?
Na podobne pytanie w ankiecie, którą przeprowadziłam, były bardzo różne odpowiedzi, 5 osób napisało, że namówiły je koleżanki, 3 osoby napisały, ze tradycje rodzinne, trzem innym spodobały się kolorowe stroje, które widziały podczas koncertów Zespołu; dwie osoby zostały zachęcone przez wychowawcę w klasie; 2 osoby przyciągnęła chęć poznania kultury ludowej, jedną osobę ciekawość; 2 osoby zostały namówione przez rodziców, którzy chodzili tu do szkoły i tańczyli w zespole.

Do wstąpienia do Zespołu zachęciła mnie koleżanka z klasy. Poszłam z nią na próbę i spodobało mi się. Po namyśle i konsultacji z rodzicami zdecydowałam się spróbować.
[dziewczyna, 17 lat]

Jeszcze w szkole podstawowej tańczyłem w zespole folklorystycznym i tam poczułem bakcyla, to też zaważyło na mojej decyzji i wyborze szkoły średniej, w której jest zespół taneczny, na studiach też mam zamiar kontynuować swoja pasję.
[chłopak, 20 lat]

Moi rodzice kończyli tą szkołę i obydwoje tańczyli w zespole. W domu często wspominali o przyjemnych chwilach spędzonych w nim. I tak stało się to tradycją naszej rodziny, że tańczyli w nim moi dwaj starsi bracia Artur i Sławek, a młodsza siostra wybiera się też do tej szkoły.
[chłopak, 16 lat]

Będąc w ósmej klasie szkoły podstawowej w naszej szkole odbywała się promocja szkoły średniej. Na video zaprezentowany był reportaż o tej szkole między innymi fragmenty występu Zespołu tanecznego z międzynarodowych festiwali i z życia szkoły. Bardzo mi się to spodobało. Zobaczyłam szansę swojego rozwoju artystycznego.
[dziewczyna, 17 lat]

Młodzież wciągnięta w wir pracy twórczej poznawania świata artystycznego, potrafi osiągnąć wspaniałe efekty i to nie tylko na scenie. Są bogatsi w pomysły, trzeba im tylko pomóc je realizować.
Początek zawsze bywa trudny. Akceptacja życia w grupie, wzajemny szacunek, systematyczność, punktualność, często stwarza niejednemu młodemu człowiekowi ogromy problem. Młodzież wstępująca do Zespołu często nie zdaje sobie sprawy z tego, na czym polega jego działalność i jak będzie wyglądała ich praca na co dzień. Często już po pierwszych zajęciach pytają o występy, czy też o wyjazdy zagraniczne. Niektórzy rozczarowani rezygnują po pierwszym roku swojej pracy. Część jednak zostaje. Motywacja do tego jest bardzo różna. Z odpowiedzi udzielanych w ankiecie wynika, że polubili taniec i śpiew, który "wciąga i wypełnia im wolny czas."

Systematyczne próby stają się przyzwyczajeniem. W Zespole znajdują odpoczynek, relaks, tutaj dzięki ciężkiej pracy utrzymują dobrą kondycję fizyczną. Nie bez znaczenia jest możliwość zwiedzania Polski i wyjazdów zagranicznych. Jednak najważniejszym powodem, który jest wymieniany w ankiecie są ludzie. Dobra atmosfera panująca w Zespole sprzyja zawieraniu przyjaźni, które są bardzo cenione i szanowane przez wszystkich.
W przeprowadzonej ankiecie na pytanie 8, które brzmiało: "Co obecnie motywuje cię do uczestniczenia w działalności Zespołu? Podaj główne motywy oraz dodatkowe powody." Większość ankietowanych odpowiedziała, że głównym motywem jest chęć spotkania się z przyjaciółmi, kolegami, a także przyzwyczajenie, przywiązanie do Zespołu, możliwość wyjazdów zagranicznych; 2 osoby nie udzieliły odpowiedzi; 2 osoby stwierdziły, że działalność w zespole przynosi im relaks i odprężenie od szkoły, zapewnia utrzymanie dobrej kondycji fizycznej. Oto przykładowe odpowiedzi:

Obecnie chodzę na próby zespołu ze względu na koleżanki i kolegów. Jest to wspaniały sposób na poznanie nowych ludzi. Motywują mnie także propozycje wyjazdów oraz koncerty. Przyzwyczaiłam się do pracy w grupie i trudno by mi było to wszystko porzucić, zespół stał się częścią mojego życia i nie wyobrażam sobie, że mogłabym nie chodzić na próby.
[dziewczyna, lat 19]

Dzięki Zespołowi odpoczywam od szkoły i od ciągłego uczenia się. Zmiana środowiska pomaga mi w rozładowaniu stresu związanego z niepowodzeniami w szkole i nerwami. Lubię tańczyć w Zespole.
[dziewczyna, lat 16]

Im dłużej człowiek należy do Zespołu, tym bardziej to wciąga. Jestem zżyty z tymi wszystkimi osobami. Zespół wypełnia mój wolny czas, którego nie potrafiłbym sobie zagospodarować. Motywuje mnie również możliwość utrzy-mania dobrej kondycji.
[chłopak, lat 19]

Tańczę już tyle lat, że nie wyobrażam sobie innego życia. Kocham to, co robię i sprawia mi to wielką przyjemność. Bardzo przywiązałam się do Zespołu. Tu mam wielu znajomych i przyjaciół, tu czuję się naprawdę dobrze.
[dziewczyna, lat 20]

Najczęściej zespół taneczny obserwatorzy z zewnątrz znają i oceniają z tego, co widzą na scenie. Zupełnie nie maja pojęcia ile działań animacyjnych i pracy twórczej - nie mającej związku z podstawową działalnością do jakiej zespół został powołany - jest włożony przez instruktora, ale przede wszystkim przez samych członków zespołu. Tutaj ludzie ci poznają nie tylko kulturę swoich przodków, ich zwyczaje, obrzędy, folklor taneczny i muzyczny, ale także dzięki wyjazdom na międzynarodowe festiwale nawiązują kontakty z innymi ludźmi, poznają kulturę innych narodów, mają motywację do nauki języków obcych; jednocześnie wzbogacają swój język ojczysty, poszerzają swoje horyzonty myślowe, uczą się wzajemnego szacunku i tolerancji.

Wzajemne oddziaływanie na siebie członków zespołu ma ogromny wpływ na poczucie własnej wartości i akceptacji samego siebie. Ułatwia nawiązywanie kontaktów, przełamywanie nieśmiałości i otwieranie się na otoczenie.
Animacja, to nie tylko to - co pokazywane jest na zewnątrz, to także ogrom pracy, jaką młodzież potrafi wykonać tylko dla siebie, poza ustalonym programem zespołu artystycznego, a więc wszystkie te działania, które nie są związane z nauką tańców, piosenek, koncertami, występami prezentacjami dla widowni, to także wiele imprez organizowanych przez samą młodzież dla siebie. Mają one ogromne znaczenie dla każdego członka Zespołu.
Uroczystością, która ma najdłuższe korzenie są zespołowe "Andrzejki", jest to wieczór pełen wróżb, konkursów i zagadek. Dziewczęta przygotowują poczęstunek, chłopcy organizują muzykę. W tym dniu odbywają się otrzęsiny dla "nowicjuszy".
Wielość zadań związanych z przygotowaniem Andrzejek zmusiła młodzież do podzielenia się na sekcje. Każdy miał uczestniczyć w takiej, jaka mu najbardziej odpowiadała. Były więc takie sekcje jak: kulinarna, zaopatrzeniowa, dekoratorska, artystyczna i techniczna.

Drugim ważnym wydarzeniem w życiu zespołu jest zespołowa Wigilia. Najpierw było to tylko dzielenie się opłatkiem. Teraz na naszym stole, oprócz opłatka na sianku, nie brakuje żadnych tradycyjnych potraw. Uroczystość rozpoczyna się czytaniem Pisma Świętego, następnie są śpiewane kolędy. Zespołowa Wigilia jest wydarzeniem, które na dobre pozostaje w pamięci. Oto dwie wypowiedzi na ten temat:

Wspaniałym wydarzeniem pozaartystycznym jest również wspólna Wigilia, organizowana co rok. Na zespołowej Wigilii panuje prawdziwie domowa atmosfera.
[dziewczyna, lat 18]

Dobrze pamiętam moją pierwszą zespołową Wigilię. Gdy wszystko zostało postawione na stołach połamaliśmy się opłatkiem. Później zasiedliśmy przy stole jedliśmy i śpiewaliśmy kolędy. Było wspaniale.
[chłopak, lat 19]

Od kilku lat bardzo sympatycznie obchodzone jest takie święto jak Dzień Kobiet. Chłopcy w tajemnicy przed dziewczętami przygotowują niespodziankę: jest to specjalny program artystyczny pełen humoru i fantazji. Wymaga to od nich wiele wysiłku intelektualnego, jak i fizycznego. Należy podkreślić, że niejeden z nich musiał przełamać swoje opory i zahamowania wewnętrzne. A w grupie zawsze jest łatwiej. Żaden drogi prezent nie jest tyle wart, ile wysiłek włożony w przygotowanie takiego programu, który będzie stworzony specjalnie dla koleżanek, pokazany tylko im i tylko raz.
Na Dzień Chłopaka dziewczęta odwzajemniają się tym samym. Jest to swoista rywalizacja między nimi a chłopcami, kto przygotuje lepszy i śmieszniejszy program. Oto wypowiedzi na ten temat:
Najbardziej utkwił mi w pamięci program przygotowany przez naszych panów z okazji Dnia Kobiet. Było w nim tyle humoru i polotu, że od tamtej pory spostrzegam ich pełniej, a co o niektórych zmieniłam zdanie.
[dziewczyna, lat 19]

Bardzo lubię przygotowywać program - niespodziankę z okazji Dnia Kobiet. Mogę puścić wtedy wodze fantazji. Panowie tryskają pomysłami i chętnie je realizują. Ciężko i zgodnie pracujemy, aby zobaczyć uśmiech zachwytu i błysk w oczach naszych dziewcząt. Odkrywamy w sobie drzemiące możliwości. Z niecierpliwością wyczekujemy odzewu.
[chłopak, lat 20]

Na zakończenie roku szkolnego organizowane są wycieczki krajoznawcze i ognisko, a dla osób kończących szkołę i odchodzących z zespołu przygotowywane jest spotkanie połączone z rozdawaniem pamiątek i podziękowań. Oglądane są kasety video i kroniki wspominające ich pobyt w zespole szkolnym.
Takie imprezy to szkoła życia. Każdy w jakiejś dziedzinie może zaistnieć, często okazuje się mistrzem.
Bez względu na wiek potrzeba uznania, szacunku, afiliacji jest ogromna. Młodzież, jak powietrza do życia, potrzebuje akceptacji rówieśników. To właśnie, oprócz doznań artystycznych, zapewnia im Szkolny Zespół Tańca Ludowego. Zabiegi animacyjne "do wewnątrz" w Szkolnym Zespole Tańca Ludowego można sklasyfikować następująco:

organizowanie andrzejek połączonych z otrzęsinami;
organizowanie wigilii zespołowej;
uroczyste obchodzenie dnia kobiet i dnia chłopaka;
organizowanie wycieczek krajoznawczych
organizowanie imprez plenerowych tj. ognisk;
organizowanie uroczystego spotkania pożegnalnego;
dbałość i integrację zespołu (utrzymanie kontaktu z członkami zespołu, rodzicami);
umożliwienie rozwijania postaw kreatywnych członkom zespołu;
uczenie szacunku do pracy zespołowej i do siebie nawzajem
uczenie tolerancji do inności postaw i charakterów;
motywowanie do twórczego myślenia i działania;
rozbudzanie potrzeb ciągłego zdobywania i pogłębiania wiedzy;
pielęgnowanie własnych motywacji, pasji i zainteresowań;
uczenie radości tworzenia. 

 Anna Kutyna  

 

 
 
Strona wyświetlona 94305 razy
 
© Robert Rusek dla Zespołu Szkół Zawodowych im. Stanisława Konarskiego w Opolu Lubelskim